Martwe drewno to ostoja życia

<h2 class="wp-block-heading"><strong>Jaka jest</strong> rola martwego drewna? Będąc w lesie, zwróć uwagę na te drzewa, które przewrócone pod naporem sił przyrody, wieku, czy osłabione chorobą leżą na ziemi. Mówimy o nich zbiorczo „martwe drewno” ale w rzeczywistości, to ostoja życia i bioróżnorodności. </h2>



<p class="wp-block-paragraph">Tekst otrzymaliśmy <strong>od Fundacji Las Na Zawsze.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Wydawać by się mogło, że takie drewno marnuje się w lesie</strong>, że należałoby je posprzątać, wywieźć i wykorzystać, <strong>ale ta zamierająca tkanka jest potrzebna tak samo, jak inne elementy lasu.</strong> To jeden z etapów życia drzewa, a jak wszyscy wiemy, w przyrodzie nic nie ginie. W naturalnym lesie mamy drzewa młode, siewki, drzewa dojrzałe, oraz te stare, które kończą już swój żywot, ustępując miejsca młodszym. <strong>W lasach naturalnych mamy nawet do 50% martwych lub zamierających drzew. </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">Warto zaznaczyć, że pod hasłem martwe drewno rozumie się nie tylko powalone kłody, ale także stojące okazy, rozrzucone gałęzie, albo wykroty, które pozostają w glebie. Stare, obok młodego, połamane w bliskości młodych, prężnych pni. <strong>To właśnie las zróżnicowany nie tylko gatunkowo, ale także wiekowo, jest najbardziej zharmonizowanym organizmem, pełnym zależności i powiązań.</strong> Dlatego dobrze jest spróbować spojrzeć na las, jako na jeden wspólny byt, którego <strong>każdy element jest potrzebny i istotny.</strong></p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img src="https://zielonepogotowie.blog/wp-content/uploads/2020/08/martwe-drzewa.jpg" alt="" class="wp-image-7254"/><figcaption>Martwe, ale niesamowicie przydatne. W przyrodzie wszystko ma swoją rolę</figcaption></figure>



<h2 class="wp-block-heading">Dom dla robali, grzybów, płazów, glonów&#8230;</h2>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Przez cały cykl zamierania drzewa jest ono domem i spiżarnią dla bardzo wielu organizmów. </strong>Wraz z postępem procesu obumierania tkanek, zmieniają się lokatorzy. Przykładowo, <strong>przez cały proces rozkładu, zamierające drzewo jest zamieszkiwane </strong>przez kilkanaście gatunków chrząszczy (Coleoptera). </p>



<p class="wp-block-paragraph">W zależności od postępu rozkładu, miękkości drewna, czy obecności grzybów w tkance, <strong>kłoda przyciąga nowe osobniki. Nie tylko owady zamieszkują w powalonych pniach, jest to także dom dla tysięcy leśnych organizmów.</strong> A niektóre z nich żyją wyłącznie na rozkładającym się drewnie. Takie środowisko zamieszkują <strong>owady, płazy, gady i ptaki, a także bakterie, grzyby, porosty, drobne ssaki, glony i mięczaki. Często bardzo rzadkie i zagrożone gatunki.</strong><br>Dlatego tak <strong>istotne jest pozostawianie w lasach martwego drewna.</strong> Mowa tutaj nie tylko o pniach, ale też o obłamanych gałęziach, wywrotach. Często jest to także sieć wzajemnych zależności. <strong>Przykładowo dzięcioły, w okresie zimowym, zdobywają większość pożywienia właśnie z zamierających pni drzew. </strong>Wywożąc masowo martwe drewno i likwidując obumarłe pnie, pozbawiamy je więc znacznej ilości pożywienia.<br><br>Należy się pochylić także nad kwestią akumulacji dwutlenku węgla. Podczas cyklu życia rośliny <strong>CO2</strong> jest w niej kumulowany dzięki procesowi fotosyntezy. <strong>W momencie, gdy roślina umiera, rozpoczyna się rozłożone w czasie uwalnianie węgla z powrotem do atmosfery. </strong>Jest to jednak proces powolny i nie wpływa znacząco na globalny bilans tego pierwiastka w atmosferze.</p>



<figure><iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/oEDLFt2Ari4" allowfullscreen=""></iframe></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>Drzewo jest więc nie tylko ostoją i swoistym bankiem bioróżnorodności, ale także wpływa pozytywnie na chemiczne i biologiczne właściwości gleby.</strong> Zdarza się często, że oprócz wcześniej wymienionych organizmów, powalone kłody zasiedlają także siewki. Rosną na zamierającej tkance drzewa, która z czasem staje się tzw. ‘próchnicą’. Takie kłody zwane są ‘piastunkami’, bo na własnym ‘ciele’ wychowują młode pokolenie drzew.<br><br>Zamierające tkanki poprawiają więc warunki wzrostu dla młodych roślin, jednocześnie <strong>wpływają na urozmaicenie krajobrazu, z czasem na ich miejscu powstają nierówności terenu, górki, dołki. </strong>W przeciągu od kilkunastu do kilkudziesięciu lat pień drzewa rozkłada się i staje się w całości częścią podłoża.<br><br>Źródła:<br><a href="http://www.wigry.org.pl/lesne/rola.htm">http://www.wigry.org.pl/lesne/rola.htm</a><br><a href="https://bialapodlaska.lublin.lasy.gov.pl/aktualnosci/-/asset_publisher/1M8a/content/martwe-drewno-w-lasach#.XxgpdVUzapr">https://bialapodlaska.lublin.lasy.gov.pl/aktualnosci/-/asset_publisher/1M8a/content/martwe-drewno-w-lasach#.XxgpdVUzapr</a></p>



<script>!function(){var e,n="smIframe-4z8ig633au9iwvsf",t="SM_RESIZE_IFRAME:"+n,i="SM_IFRAME_HEIGHT:"+n+":",d=function(){return e?e:e=document.getElementById(n)};window.addEventListener("resize",function(){d()&&e.contentWindow.postMessage(t,"*")}),window.addEventListener("message",function(n){var t=n.data;0===t.indexOf(i)&&d()&&(e.style.height=parseInt(t.replace(i,""))+"px")})}()</script>
<iframe id="smIframe-4z8ig633au9iwvsf" src="https://app2.salesmanago.pl/ms/sid/npgoxx5qzod9fdys/4z8ig633au9iwvsf.htm" frameborder="0" style="border:none;width:100%"></iframe>

